تبليغاتX
per-day

per-day

    
 
        دارم میرم خونه ..! یه قسمت از راه رو با تاکسی میرم .. بعد نمی دونم چی میشه
        هوس میکنم بقیشو پیاده برم ..

        خیابونا چقدر شلوغه .. کنار پیاده رو ها هم پره از دست فروش ها ... چشمم
        می افته به کتاب فروشی .. میرم تو .. کاغذ رو از کیفم در میارم ...

       - ببخشید آقا این کتاب ها رو دارید ؟! یکم با تعجب نگاه می کنه ... - کتاب شعره ..! 
       - نه خانم نداریم .. - ممنون !
 
      دوباره میام تو همون شلوغی ..!

       یه پسر بچه میاد میگه : خانم یه فال بگیر ]فکر می کنم که خیلی وقته سراغ حافظ
       نرفتم ..
[ - بده یکی .. بازش میکنم :  یاری اندر کس نمی​بینیم یاران را چه شد

        سرم پایینه و دارم از عرض کوچه رد می شم .. صدای بوق ماشین .. سرمو میگیرم
        بالا .. درست جلوی پامه – خانم حواست کجاست ؟!!
        چیزی ندارم که بگم .. از کنارش رد می شم ..

        خانمه نشسته پای صحبت یه فالگیر ..
        نمی دونم تو حرفای اون دنبال چی می گرده ..

        از کنار نانوایی رد می شم .. چه بوی نونی ..!

        فکر می کنم چقدر گشنمه ..! یه پیراشکی می گیرم ..
        شروع می کنم به خوردنش ... فکر کنم خنده دار شدم ..!

        حالا روزنامه فروشی ..! طبق معمول هر روز ایران و خبر ورزشی ..
        طبق معمول هر هفته هم 40چراغ ..! ویژه ی نوروزه .. زده استثنائآ 800 تومان ..!

        روزنامه فروشه میشناسه منو .. میگه فلان مجله هم اومده .. بزارم ؟!
        منم که انگار نه بلد نیستم .. میگم آره بزار ..

        خانمه پول رو میده .. میگه یه جام جم .. آقاهه می گه کمه خانم ! گرون شده ..!
        خانمه بقیه پول رو میده .. بعد منو نگاه می کنه و میگه : دیگه ارزش خریدن نداره ..! 
        و من که چیزی ندارم بگم لبخند می زنم ..!!

        دیگه دارم می رسم خونه .. باغچه جلوی در رو نگاه می کنم .. درختش شکوفه کرده ..

        بهار داره میاد ؟! نمی دونم چرا صدای قدم هاش رو نمی شنوم ...

 

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385 14:52 توسط بهــار |


 

نمی دونم چه جوری میشه اتفاق های اطراف رو ندید ؟!
یا حداقل دید و توجهی نکرد ؟!
یا اگه نشد ازش فرار کرد ؟!
یعنی حتی فرار هم نمی تونم بکنم ؟!!


پ.ن: ديدم كه مي جوند
           ديوار اعتماد مرا موريانه ها ...
     

     

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اسفند 1385 13:55 توسط بهــار


 

 

                آمدم ...
                                 ماندم ...
   
                                                            رفتی ...
                                                                             نیامدی ...
                                                                                                 ماندی ...!
 

+ نوشته شده در یکشنبه ششم اسفند 1385 13:21 توسط بهــار |


Per Day X

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته به جاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد


صفحه نخست
پست الکترونیک



نوشته های پیشین

خرداد 1387

اردیبهشت 1387
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
مهر 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385



وبلاگ اول

شب های روشن


    تعداد بازديدها:
POWERED BY: BLOGFA.COM

RSS