تا اطلاع ثانوی

    روشنی زیاد هم چیز جالبی نیست ...
    آدم همه چیز رو می بینه و همه اونو می بینند ...
    توی تاریکی آدم می تونه خیال کنه که چیزی، جایی، کسی منتظرشه ....
    اما توی روشنایی اصلآ خبری نیست ...
    معلومه که خبری نیست ...

     بـا صد هـزار مـردم تنهایی

به خودت این اجازه رو دادی که با من هر جوری می خوای باشی ...
ولی به من نه ...
به من اجازه دادی که فقط اون طوری باشم که می خوای ...
توی مشتت ...
منم هرچی رو که تو خواستی ، خواستم ...
ولی یادت باشه ...
نتونستی دو روز جای این چند سال من باشی ...
فقط دو روز ...

(گفتی مهم نیست ... باشه ... مهم نیست ...  از اولشم مهم نبوده ... تو فقط خواستی قدرتت رو نشون بدی ... که دادی ... بقیه مهم نیست ... مثل من ، که جزو اون بقیه هستم .... )